Dni Skupienia Architektów

"Jeżeli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą. Jeżeli Pan miasta nie ustrzeże, strażnik czuwa daremnie. Daremnym jest dla was wstawać przed świtem, wysiadywać do późna - dla was, którzy jecie chleb zapracowany ciężko; tyle daje On i we śnie tym, których miłuje."

Ps 127

Galeria zdjęć

Módlmy się w intencjach własnych członków naszej małej wspólnoty oraz o to, byśmy codziennie podejmowali trud budowania siebie  w bliskości z Bogiem.

INTENCJE LUTOWE


Dziękujmy Bogu za:
- szczęśliwy przebieg bardzo ciężkiej operacji  Katarzyny, która miała miejsce wczoraj, prosząc dla niej o łaskę uzdrowienia.
- szczęśliwy przebieg operacji Elżbiety i dobre wyniki badań histopatologicznych.

Módlmy się:
1. o zdrowie dla Ani i Jej nienarodzonego dziecka - o szczęśliwe rozwiązanie,
2. nadal módlmy się o łaskę zdrowia dla chorych wymienianych w poprzednich miesiącach,
3. w intencjach ks. Lucjana,
4. o wieczne szczęście dla Helenki, której życie zakończyło się w dramatycznych okolicznościach podczas wolontariatu misyjnego w Boliwii, o pokój serca dla jej rodziny i bliskich, dla Anity (drugiej wolontariuszki) i jej rodziny, oraz o miłosierdzie Boże dla sprawców.



oraz
w intencjach polecanych przez Papieża Franciszka:


"Aby ludzie przeżywający próby, zwłaszcza ubodzy, uchodźcy i spychani na margines, spotykali się z przyjęciem i znajdowali wsparcie w naszych wspólnotach."

Tekst formacyjn cyklu: "Sługa - Lider"

Jak zwracać się w stronę człowieka i dostrzegać jego duchowe potrzeby?

„I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu”. (Mt 4,23)

Jezus jako lider widział przede wszystkim cel swojej działalności i to cel nadprzyrodzony – Królestwo Boże. Traktował go z najwyższą powagą i nigdy od niego nie odstąpił. Właśnie przez to nadawał wszystkiemu, co mówił i czynił w ziemskiej rzeczywistości, zupełnie inną rangę i odnosił się do zupełnie innych możliwości. Tak uformowany Jezus zwraca się w stronę człowieka i dostrzega przede wszystkim jego duchowe potrzeby. To nie zamyka Go na ludzkie codzienne sprawy i zwyczajne, pospolite kłopoty, choćby nawet wydawałyby się one banalne. Znakomicie ilustruje to cud, jakiego dokonał Jezus na weselu w Kanie Galilejskiej. Można by powiedzieć, że zaistnienie największej w dziejach świata korporacji zaczęło się od tak banalnego wydarzenia – zabrakło wina podczas uczty. I co ciekawe, trudno przypuszczać, że to był przypadek. 

Czytaj więcej...

Zmarł duszpasterz wielu pokoleń, wychowawca młodzieży.
Na zawsze pozostanie w naszej modlitewnej pamięci.

ksiadz m.malinskiW dniu 24 stycznia - w dniu pogrzebu ś.p. Księdza Mieczysława Malińskiego - kierujemy do Boga głos wdzięczności za Jego obecność wśród nas przez tyle lat. Tym, którzy mają w pamięci Jego niezwykłą postać i działalność - pozostaną na zawsze wspomnienia, przestrogi i rady jakich nam udzielał.

Młodszym - pozostaje ślad zapisany w przestrzeni - tej realnej - w książkach, artykułach i nagraniach oraz wirtualnej - w której Ks. Mieczysław był aktywny do ostatniego dnia. A jest to ślad, który koniecznie należy odnaleźć.

Nie mogło nas zabraknąć wśród żegnających Księdza Mieczysława Malińskiego - na mszy "u Wizytek" i na cmentarzu salwatorskim. 

Na ręce Siostry Przełożonej Zgromadzenia Sióstr Wizytek złożyliśmy także list, który zamieszczamy poniżej.
List

Już dziś zapraszamy na kolejne Dni Skupienia Architektów, które odbędą się w 2017 roku. Oto terminy i tematy:

10. DSA: 21-23 kwietnia 2017
temat: Przebaczenie - wolność od...i wolność do...

Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawinił; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie” (Łk 11,2-4).

Przebaczenie składa się  z kilku istotnych elementów ściśle ze sobą powiązanych -  przebaczenie: Boże, pomiędzy ludźmi i względem samego siebie, a każde z nich nie jest niczym innym jak tylko prośbą o spojrzenie z miłością, które prowadzi do własnego szczęścia i dobra tych, którzy powierzeni są naszej trosce.


11. DSA: 22-24 września 2017 
temat: Architektura i życie - przestrzeń pracy, handlu i usług.

"Cokolwiek czynicie, z serca róbcie, jak dla Pana, a nie dla ludzi, świadomi, że od Pana odbierzecie w zamian dziedzictwo" (Św. Paweł,Kol 3,23–24).

Podczas tegorocznych, wrześniowych DSA pochylaliśmy się nad tematem rodziny idąc za słowami św. Jana Pawła II:
"Rodzina Bogiem silna, staje się siłą człowieka i całego narodu".

Święta Rodzina, jako najlepszy przykład budowania pozytywnych relacji stały się podstawą naszych rozważań. Zastanawialiśmy się nad tym czy posiadamy umiejętność dbania o równowagę pomiędzy pracą a życiem, ze szczególnym uwzględnieniem życia rodzinnego. Wspomnieliśmy także św. Ritę – patronkę rodziny i przebaczenia - prosząc ją o wstawiennictwo u Boga w naszych osobistych trudnych sprawach.

Nasz duszlasterz ksiądz Lucjan rozpoczął rozważania od przytoczenia słów papieża Franciszka - wypowiedzianych podczas Światowych Dni Młodzieży - nawiązując do Pieśni Magnificat. Zwrócił uwagę na to, żeby tak jak Maryja móc pozytywnie patrzeć w przyszłość, trzeba najpierw pozytywnie spojrzeć na przeszłość swojej rodziny, swojego narodu. Uporządkowanie, przebaczenie, zaakceptowanie tych istotnych, czasem trudnych wydarzeń z przeszłości, dostrzeżenie w nich Bożej Obecności daje z nadzieją i radością spoglądać w przyszłość.
W tym też kontekście, znowu nawiązując do słów papieża Franciszka, przypomnieliśmy sobie o możliwościach jakie daje współpraca i relacje międzypokoleniowe, uświadomienie sobie że niezastąpioną wartością są rozmowy z rodzicami, dziadkami, starszymi z naszych środowisk.

Czytaj więcej...

Być liderem i sługą - jak kształtować swoją osobowość?

Zwyczajni ludzie postrzegają architekta jako wyjątkowego człowieka. Stwórca obdarzył go „dużą głową” i  jeszcze większą wyobraźnią, tworzącą przestrzenie, które następnie wprowadzone w komputer, przelane na papier, opatrzone gigantyczną ilością obliczeń i przeprowadzone przez galaktyczną biurokrację doczekują się realizacji.

I tak zaczyna się proces odziaływania twórcy na tych, którzy w jego dziele żyją, modlą się, pracują, uczą się, odpoczywają. Tworzą się w tych przestrzeniach relacje z Bogiem, ze sobą, miedzy sobą. Te przestrzenie mogą owe relacje ułatwiać, albo utrudniać.

To proste rozważanie prowadzi do równie prostych wniosków:

1. Architekt ma swoją godność wynikającą ze współpracy z Bogiem Stwórcą.

2. Współpracując ze Stwórcą ma gigantyczne możliwości.

3. I równie wielką odpowiedzialność.

 

Czytaj więcej...